تبلیغات
وبلاگ دوستانه دانشجویان پزشکی یزد - ورودی91 - عاقبت خود را در آیینه ی تاریخ عاشورا ببینیم (بخش سوم) ادامه ی شناخت بنی امیه

بسم الله الرحمن الرحیم

اسلام علیک یا ابا عبد الله

عاشورای حسینی تسلیت باد

 

اهل بیت و بنی‌امیه از صدر اسلام تا زمان امام حسین- رویارویی شجره ی طیبه و شجره ی خبیثه

بنی‌امیه غالباً کسانی بودند که خود یا پدرانشان زمانی مسلمان شدند که چاره‌ای جز مسلمان شدن نداشتند یعنی زمان فتح مکه. در آن شرایط نه می‌توانستند با بت‌پرستی به منافعشان برسند نه دیگر می‌توانستند جلو اسلام بایستند از این رو مصلحت را در این دیدند که در دین جدید راهی برای تأمین منافع مادی خود بیابند. ابوسفیان هنگام فتح مکه مسلمان شد اما مسلمانی که ذره‌ای ایمان به خدا و پیامبر و روز قیامت ندارد. پیامبر به حکم مؤلفه القلوب او و امثال او را از اسلام طرد نمی‌کرد چه بسا کسانی که ابتدا همین‌گونه بودند اما بعدها حقیقتاً مسلمان شدند. پیامبر که حق نداشت مسلمانی را به دلیل نفاقش طرد کند اما بارها از طریق آیات قرآن به آن‌ها می‌فهماند که خدا و پیامبر از درون آن‌ها آگاهند. از این رو پیامبر هیچ‌گاه به این گروه منصب و قدرت و اجازه‌ی دخالت در امور جامعه نداد تا بتوانند در جامعه فتنه ایجاد کنند و آسیبی به ایمان مردم بزنند. اما پس از پیامبر و در اثر خارج شدن خلافت از مسیر اصلی، کم‌کم این قوم صاحب قدرت شدند. ابوسفیان در خانه‌ی خود به بنی‌‌امیه وصیت کرد که نگذارید این گوی (خلافت) از دست شما خارج شود. آن را به یکدیگر پاس دهید. در زمان خلیفه‌ی دوم معاویه ابن ابوسفیان حاکم سرزمین مهم و به اصطلاح امروزی استراتژیک شام شد. زمان خلیفه‌ی سوم تقریباً همه‌ی حاکمان و زمامداران حکومت را بنی‌امیه تشکیل می‌دادند. علی (ع) که به خلافت رسید خطر بنی‌امیه را خوب درک می‌کرد. به همین دلیل امارت بلاد اسلامی را از این گروه نالایق گرفت و با معاویه نیز به هیچ وجه با سیاست سازشکارانه کنار نیامد اما آن مردم جاهل خشکه مقدس نگذاشتند که شر این خطر را از سر اسلام دفع کند و تیغ بر او کشیدند تا مجبور شود جنگ پیروز شده را ببازد. بعد از آن واقعه نیز نه آن مردم سست ایمان یاری‌اش کردند که جلو معاویه بایستد و نه فرصت یافت که این کار را انجام دهد. بعد از علی نیز همین مردم سست ایمان دنیاپرست پشت فرزندش حسن را خالی کردند و او را به سیم و زرهای معاویه فروختند تا مجبور شد با معاویه صلح کند. شرایط امام حسن طوری نبود که با جنگیدن تا آخرین قطره‌ی خونش بتواند آن نتیجه‌ای را بگیرد که امام حسین گرفت بلکه برعکس اگر او به جنگ ادامه می‌داد نه‌تنها خطر بنی‌امیه را نمی‌توانست دفع کند بلکه با کشته شدن او، امام حسین و دیگر شیعیان واقعی تمام موانع از سر راه بنی‌امیه برداشته می‌شد. به همین جهت امام حسن با معاویه صلح کرد اما در این صلح شرایطی گذاشت که معاویه نتواند مقاصدش را به پیش برد و به اصل دین ضربه‌ای وارد کند و حتی اگر معاویه به شرایط صلح‌نامه عمل نکند که خود امام نیز این پیش‌بینی را می‌کرد باز این عهدشکنی او را رسوا کند و زمینه را برای شکست آن‌ها فراهم سازد. اما پس از مرگ معاویه همانطور که گفته شد کار بنی‌امیه و در رأسشان یزید به جایی رسیده بود که امام حسین باید به هر طریقی که شده جلو آن‌ها را می‌گرفت. در ادامه به این موضوع خواهیم پرداخت که امام حسین در مقابله با یزید آنچنان عمل کرد که باید می‌کرد.



  • دانلود فیلم
  • خرید vpn
  • ضایعات

  • ChatBox