تبلیغات
وبلاگ دوستانه دانشجویان پزشکی یزد - ورودی91 - عاقبت خود را در آیینه ی تاریخ عاشورا ببینیم (بخش پنجم)

بسم الله الرحمن الرحیم

اسلام علیک یا ابا عبد الله

حسین ابن علی (ع) که بود و چه کرد

آنچه تاکنون خوانده‌اید در نظر بگیرید حلال‌ها حرام و حرام‌ها حلال شده است، دین مرده و بدعت‌های گوناگون زنده شده است، خلایق در دام‌های دنیا افتاده و خدا و روز قیامت را از یاد برده‌اند، اصل دین یعنی قرآن و سنت در خطر افتاده است و ظلم، بی‌عدالتی، تبعیض و نفاق بر جامعه حکم‌فرما است. در چنین شرایطی وظیفه‌ی هر مسلمان واقعی است که بی‌تفاوت و ساکت ننشیند، به پا خیزد و به روشنگری و اصلاح امت بپردازد، در مقابل حکومت شیطانی بایستد، خود را در مقابل وضع جامعه‌اش مسئول بداند و در یک کلام یکی از مهم‌ترین ارکان دین را که امر به معروف و نهی از منکر نام دارد به مرحله‌ی اجرا درآورد و اگر جز این کند بدون تعارف مسلمان نیست و در دستگاه عدل الهی مقصر است. حسین ابن علی و یارانش در چنین جامعه‌ای می‌زیستند. حسین در درجه‌ی اول یک مسلمان کامل است و به حکم مسلمانی وظیفه دارد قیام کند. از این بالاتر او مسلمانی است که پسر دختر پیامبر است یعنی مردم برای او احترام زیادی قائلند و عمل او برای مردم الگو است. باز از این هم بالاتر حسین امام امت و جانشین پیامبر است کسی است که خدا او را برای هدایت خلق و صیانت از دین و اقامه‌ی عدل برگزیده است. پس شکی نیست که او موظف است چاره‌ای برای این امت بیندیشد. از یک طرف باید جلو بنی‌امیه و خلیفه‌یشان یزید را بگیرد و از طرف دیگر باید این مردم غفلت‌زده را  بیدار کند و آن‌ها را از گرداب ضلالت و شقاوت نجات دهد. پس باید قیام کند. تفکر غلطی که شایع است این است که بعضی گمان می‌کنند که امام حسین قیامش را با دعوت مردم کوفه شروع کرد و با بی‌وفایی مردم کوفه شکست خورد و کشته شد در حالی که او قیامش را خیلی قبل‌تر از دعوت مردم کوفه شروع کرد و خیلی هم حساب شده و عاقلانه آن را به پایان رساند البته با عقلی که فقط مادی‌نگر و منفعت‌پرست نیست.  معاویه در ماه رجب سال 60 هجری مرد. در ماه شعبان خبر مرگ معاویه و دستور یزید به حاکم مدینه رسید که از حسین ابن علی بیعت بگیرد. اما حسین بیعت نکرد و چند روز بعد در نیمه‌های شعبان قیامش را آغاز کرد و راه مکه را در پیش گرفت. در آن زمان شاید هنوز مردم کوفه تازه فهمیده بودند که معاویه مرده و یزید بر تخت نشسته است. وقتی امام حسین به مکه رسید و مردم کوفه فهمیدند که حسین با یزید بیعت نکرده و به نشانه‌ی قیام در جوار کعبه متحصن شده است آنگاه به فکر دعوت و نامه نوشتن می‌افتند. با توجه به آنچه در بخش‌های قبل گفته شد شکی نیست که امام حسین نه‌تنها نباید با یزید بیعت کند، نه‌تنها نباید در مقابل این حکومت سکوت کند بلکه باید قیام کند و جلو این حکومت که برای اسلام و مسلمین و قرآن و سنت خطر بزرگی است را بگیرد. اما این که شکل قیام او چگونه باید باشد و چگونه عمل کند تا به هدفش برسد را در ادامه بررسی می‌کنیم.



  • دانلود فیلم
  • خرید vpn
  • ضایعات

  • ChatBox